Przeprowadzenie badania subiektywnego może stwarzać problem w interpretacji wyniku przez badającego. Przyczyną jest jego specyfika, ponieważ zależy od woli i chęci współpracy badanego z osobą przeprowadzającą badanie.

Wśród badań słuchu, które nie odbędą się bez naszej czynnej współpracy znajdują się:

• BOA (behawioralna audiometria obserwacyjna),
• VRA (audiometria wzmocniona bodźcem wzrokowym),
• Audiometria wolnego pola,
• Audiometria tonalna,
• Akumetria

BOA jest pierwszym badaniem wśród subiektywnych. Można prowadzić je od 3 miesiąca życia dziecka, kiedy to zainteresowanie bodźcami dźwiękowymi wzrasta, dziecko zaczyna już szukać dźwięków długobrzmiących i głośnych, porusza głową. Jednak dużo łatwiej reakcje dziecka ocenia się, kiedy skończy już 7 – 9 miesięcy i będzie zaczynało odwracać głowę za źródłem dźwięku.

Polega ono na podawaniu różnych dźwięków (niskich i wysokich) przez osobę badającą. Natomiast zadaniem „malucha”jest odwrócenie się za bodźcem dźwiękowym.

Kolejne badanie czyli VRA dotyczy dzieci od 7 miesiąca życia. Polega na podawaniu tonów o różnym natężeniu i zróżnicowanych częstotliwościowo. Dziecko po wskazaniu skąd dociera i kiedy pojawia się dźwięk zostaje nagrodzone światełkiem, albo ciekawym obrazkiem (wizerunek zabawki). Dzięki niemu sprawdza się słuch dziecka (bez aparatów) oraz określa zyski z aparatów słuchowych, lub implantu ślimakowego.

Audiometria wolnego pola dotyczy dzieci powyżej 3 roku życia, ponieważ wymaga skoordynowanych działań ze strony dziecka i odbywa się w zakresie słuchowym i manualnym. Dziecko musi wysłuchać, kiedy pojawia się podawany przez badającego ton i w odpowiedzi nacisnąć przycisk, bądź wrzucić klocek (w momencie pojawienia się bodźca).
Podobnie jak powyższe badanie również pozwala sprawdzić słuch oraz zyski z aparatów lub implantu ślimakowego.

Audiometrie tonalną można przeprowadzać u „maluchów” powyżej 3 roku życia. Odbywa się w kabinie dźwiękoszczelnej, aby odizolować pacjenta od hałasów z zewnątrz i pozwolić uzyskać miarodajny wynik. Do badania niezbędne są słuchawki, przez które podawane są tony o różnym natężeniu i częstotliwościach, aby określić progi słyszenia. Badanie dotyczy również osób dorosłych. W odpowiedzi na dźwięk badany ma za zadanie nacisnąć przycisk (w przypadku dzieci może być wrzucenie klocka lub podniesienie ręki).

Akumetria przeprowadzana jest u dzieci i dorosłych. Wymaga znajomości rzeczowników w słowniku biernym i czynnym dziecka. Należy przysłonić najpierw jedno potem drugie ucho i sprawdzić z jakiej odległości dziecko / dorosły słyszy szept. Osoba badająca wypowiada słowa (rzeczowniki), które pacjent ma powtórzyć lub wskazać na obrazku.

Anna Gad